تکبیت شمارهٔ ۱۴۰۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دامن فانوس آن وسعت ندارد، ور نه من
گریهها دارم چو شمع انجمن در آستین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به محدودیتهای خود در ابراز احساسات اشاره میکند و بیان میکند که اگر دامن فانوس (نماد روشنایی و امید) وسعت بیشتری داشت، او میتوانست غم و اندوهی که در دلش دارد را به آتش بکشد و فاش کند. او خود را به شمعی تشبیه میکند که در میان جمع، گریهها و احساساتش را در آستین پنهان کرده است.