تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا در کمند رشتهٔ هستی فتاده‌ام
دل خوردن است کار چو عقد گهر مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دشواری‌ها و مشکلاتی که در زندگی با آن روبه‌رو است سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در بند زندگی گرفتار شده و رنج و غم را به عنوان بخشی از این روند می‌پذیرد. به نوعی، او اشاره دارد که در مواجهه با چالش‌ها و سختی‌ها، باید صبر و تحمل داشته باشد.