تکبیت شمارهٔ ۱۴۹۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ما به امید عطای تو چنین بیکاریم
کار ما را به امید دگران نگذاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از امید به لطف و عطای خداوند سخن میگوید و بیان میکند که به خاطر این امید، بیکار و منتظر نشسته است. او از این میگوید که نباید کارش را به امید دیگران واگذار کند.