تکبیت شمارهٔ ۱۴۹۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نخل امید تو آن روز شود صاحب برگ
که سبکباری خود را به خزان نگذاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت میگوید که درخت امید تنها زمانی به بار مینشیند و برگ میآورد که انسان سنگینی و بار سنگین ناراحتیها را به خزان واگذار کند و از آنها رها شود.