تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گوینده از خسارت‌های ناشی از سیل سخن می‌گوید و احساس شرمساری و افسوس را در دل دارد. ویرانی‌های ایجاد شده باعث شده که تنها حسرت و اندوه در زندگی‌اش باقی بماند.