تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰۱ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به توصیف فضایی پر از وحشت و اضطراب می‌پردازد که در آن هر ستاره به چشم بیداری تبدیل شده است. با این حال، در میان این همه بیداری و هوشیاری، سوالی مطرح می‌شود که آیا کسی توان خوابیدن و آرامش یافتن دارد یا خیر.