تکبیت شمارهٔ ۱۵۱۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آن که آخر سر به صحرا داد بی بال و پرم
روز اول این قفس را در گشودی کاشکی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات دلتنگی و محدودیت اشاره دارد. گوینده در ابتدا از آزادی و رهایی در صحرا صحبت میکند، ولی به فقدان بال و پر اشاره دارد که او را به قفس محدود کرده است. در واقع، او آرزو دارد که ای کاش این قفس هرگز گشوده نمیشد.