تکبیت شمارهٔ ۱۶۶ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
حِرصی که داشتم به شِکارِ پَریرُخان
چون باز، بیش شد ز نظردوختن، مَرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعری از حافظ است که در آن احساس شدید و اشتیاق او به دنبال کردن زیبایی و جاذبه پرندگان را توصیف میکند. او به نوعی از این احساسات بیش از حد ابراز نگرانی میکند که نگاهش به زیباییها او را درگیر کرده است.