تکبیت شمارهٔ ۱۶۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه
با دو چشم بسته میباید سفر کردن مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به دشواری و سردرگمی در سفر زندگی اشاره میکند. او نماد بیابان را به عنوان نشانهای از گمگشتی و دوراهی در مسیر زندگی مطرح میکند و نشان میدهد که برای پیشرفت در زندگی، گاهی باید با چشمان بسته و بدون دیدن مسیر، به جلو رفت.