تکبیت شمارهٔ ۱۷۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
ظاهر کند به عالمیان پستی مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق صحبت میکند که باعث میشود وجود او دچار تغییر و تزلزل شود و در نهایت او را به پستی و ذلت در برابر دیگران معرفی کند. عشق یک نیروی قوی است که وجود فرد را تحت تأثیر قرار میدهد.