تکبیت شمارهٔ ۲۰۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
زُ اْفتادگی، به مَسنَدِ عزّت رسیده است
یوسف، کُنَد چگونه فراموش، چاه را؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت اشاره به این دارد که شخصی که از موقعیت پایین و افتادهای به مقام و عزت میرسد، باید به یاد داشته باشد که چگونه روزهای سخت و مشکلات گذشته را پشت سر گذاشته است. به ویژه، در اینجا به یوسف اشاره میشود که باید فراموش نکند که چگونه به چاه افتاد و سختیها را تحمل کرد. این پیام به ما یادآوری میکند که نباید ریشهها و تجربیات گذشته را فراموش کنیم.