تکبیت شمارهٔ ۲۲۴ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شاید به جوی رفته کند آب بازگشت
چون شد تهی ز باده، مبین خوار شیشه را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که ممکن است آب به جوی برگشته و دوباره پر شود، اما وقتی شیشه خالی از باده است، نباید به آن خوار و بیارزش نگاه کرد. به عبارتی دیگر، حتی در شرایط ناامیدی و کمبود، باید امید داشت و ارزش لحظات را درک کرد.