تکبیت شمارهٔ ۲۳۱ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
رَحم کُن بَر ما سیـَهبَختان، که: با آن سَرکِشی
شمع، دَر شبها، بهدست آرَد، دلِ پروانه را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از دلسوزی و رحم به کسانی صحبت میکند که در شرایط سخت و ناامیدکنندهای زندگی میکنند. او به تصویر پروانهای اشاره میکند که در شب، شمع را در دست دارد، نمادی از امید و تلاش برای یافتن نور و راهی در تاریکی.