تکبیت شمارهٔ ۲۸۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
گفتیم: وقتِ پیری، در گوشهای نشینیم
شُد تازیانهی حِرص، قَدِّ خمیدهی ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، گوینده به این موضوع اشاره دارد که با رسیدن به پیری، تصمیم گرفتهاند در آرامش و سکوت زندگی کنند، اما در عوض، حرص و طمع همچنان بر آنها فشار میآورد و باعث ناراحتیشان میشود. به نوعی، حرص و نیازهای دنیوی حتی در دوران پیری هم زندگی را آشفته کرده است.