تکبیت شمارهٔ ۲۹۹ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
جُز اینکه داد سَرِ خویش را به باد، حباب
چه طَرْف بَست، نَدانم، زِ پوچگوییها؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این جمله، فرد به حالتی اشاره میکند که به جای فریاد زدن و اعتراض کردن، تنها در حال بیکار و بیهدف صحبت کردن است. او احساس میکند که هیچ نتیجهای از این حرفها نمیگیرد و نمیداند که در نهایت به چه جایی میرسد.