تکبیت شمارهٔ ۳۲۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بود
ذکرش بهخیر باد، که تسبیحِ من، گُسیخت!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به احساساتش در مورد زهد و پارسایی اشاره میکند. او میگوید که زهد سخت و خشک او را به دردسر انداخته و به یاد فردی افتاده که این زهد را شکسته و به او آرامش بخشیده است.