تکبیت شمارهٔ ۳۲۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
گفتم از وادی غفلت قدمی بردارم
کوهم از پای گرانخواب به دامان آویخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از تصمیم خود برای ترک غفلت و حرکت به سوی آگاهی صحبت میکند. او به نوعی از وضعیت خوابآلودگی و رکود خود آگاه شده و میخواهد قدمی به جلو بردارد، هرچند که سختیهایی در این مسیر دارد.