تکبیت شمارهٔ ۳۳۸ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
رَفتن از عالَمِ پُرشور، بِه از آمدن است
غنچه، دلتَنگ به باغ آمد و؛ خندان، برخاست!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به تغییر حال و احساس اشاره دارند. بیان میشود که رفتن به دنیای پر از هیجان و شادابی بهتر از آمدن به آن است. همچنین، دل تنگی به مانند گلی است که وقتی به باغ میرسد، شاداب و خندان میشود.