تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۶ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
نیست پروای عدم، دِل‌زَده‌ی هستی را
از قفس، مرغ به هرجا که رَوَد، بُستان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دل‌زدگی و ناامیدی از زندگی، به هیچ وجه مانع از حرکت و عبور از محدودیت‌ها نمی‌شود. مانند پرنده‌ای که از قفس آزاد می‌شود و هر جا که برود، طبیعت و زیبایی‌ها در انتظار او هستند.