تکبیت شمارهٔ ۴۲۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای
تا میکشی نفس، همه را باد برده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به طور استعاری به زیبایی و fragility زندگی اشاره میکند. او بیان میکند که مانند غنچهای که بر روی زمین قرار دارد و به نظر میرسد همه چیز را به خوشی فراهم کرده، اما با هر نسیم و دمی ممکن است از بین برود. این تصویر به ناپایی و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد.