تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۷ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ما ازین هستی ده روزه به جان آمده‌ایم
وای بر خضر که زندانی عمر ابدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به گذر سریع زمان و محدودیت عمر انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که ما تنها مدتی کوتاه در این دنیا زندگی می‌کنیم و بر خضر، نماد جاودانگی، افسوس می‌خورد که در زندان عمر ابدی گرفتار است. این بیان نشان‌دهنده حسرت زندگی و کوتاهی عمر است.