تکبیت شمارهٔ ۵۰۷ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از می، خمار آن لب میگون ز دل نرفت
داغ شراب را نتواند شراب شست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از احساس عمیق خود نسبت به عشق و شراب میگوید. او بیان میکند که حتی با وجود شراب و مستی، عشق و یاد محبوب از دلش نمیرود. همچنین، داغ و تأثیر شراب نمیتواند با شراب دیگر از بین برود. این نشاندهندهٔ پیوند ناگسستنی عشق و لذت است.