تک‌بیت شمارهٔ ۵۹۶ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد کسی می‌افتد که مانند شعله‌ای روشن، از تاریکی یک خانه خارج شده و به دنیای روشنایی رفته است. این اشاره به خوشی و زیبایی لحظات گذشته دارد که به سرعت گذشتند.