تکبیت شمارهٔ ۶۲ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
کوته کن این بهانهٔ دنبالهدار را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از محبوب خود میخواهد که دیگر بهانهجویی نکند و زیبایی خود را با سرمه کشیدن بیشتر نکند. او به این فکر میکند که احساسات و ارتباطات واقعی مهمتر از ظواهر هستند.