تکبیت شمارهٔ ۶۹۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
من که روزی از دل خود میخورم در آتشم
وای بر آنکس که نعمتهای الوان میخورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از دردی که در دلش دارد سخن میگوید و احساس میکند که در آتش عذاب میسوزد. او به کسانی که از نعمتهای دنیا بهرهمند هستند، افسوس میخورد و بر حال آنها مینالید.