تکبیت شمارهٔ ۷۰۶ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
گر از عرش افتد کس، امید زیستن دارد
کسی کز طاق دل افتاد از جا برنمیخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر ناامیدی و سقوط از جایگاههای بلند است. اگر کسی از عرش (نماد مقام و ارزش بالا) سقوط کند، دیگر امیدی به زندگی کردن ندارد. همچنین، کسی که از دل و احساسات خود بیخبر شده و به بیحالی افتاده، نمیتواند دوباره به حالت قبلی برگردد.