تک‌بیت شمارهٔ ۷۳۹ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
از شوق آن بر و دوش، روزی بغل گشودم
آغوش من چو محراب، دیگر به هم نیامد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از شوق و هیجان خود در برخورد با معشوق صحبت می‌کند. او به طور نمادین آغوش خود را مانند محرابی باز کرده، اما احساس می‌کند که دیگر نتوانسته آن را دوباره ببندد. این تصویر، نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و ارتباط عاطفی اوست.