تکبیت شمارهٔ ۷۵۳ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
از پشیمانی سخن در عهد پیری میزنم
لب به دندان میگزم اکنون که دندانم نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره پشیمانی و حسرت در پیری است. شاعر وقتی به یاد جوانی و اشتباهات خود میافتد، احساس غذاب و ندامت میکند، اما اکنون که دیگر جوانی ندارد و دندانهایش هم از بین رفته، نمیتواند به راحتی از این پشیمانی سخن بگوید.