تک‌بیت شمارهٔ ۸۵۰ صائب
صائب / تک‌بیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
که رو نهاد به هستی، که از پشیمانی
نفس گسسته به معمورهٔ عدم نشود؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیان به این مفهوم اشاره دارد که اگر کسی زندگی خود را بر اساس پشیمانی و regrets بگذرانید، نباید انتظار داشته باشد که از وجود خود به طور کامل جدا شود یا به نوعی وجود خود را در عدم گم کند. به عبارت دیگر، اهمیت دارد که از اشتباهات گذشته یاد بگیریم و به پیش برویم، به جای اینکه در غم و اندوه آن‌ها باقی بمانیم.