تکبیت شمارهٔ ۸۵۴ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
نچیده گل ز طرب، خرج روزگار شدم
چو غنچهای که به فصل خزان گشاده شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به حالت احساساتی خود اشاره میکند. او میگوید که مانند گلی که در فصل خزان شکوفا میشود، به ناچار و از روی ناتوانی در برابر مشکلات روزگار قرار گرفته است. این احساس نشاندهنده ناامیدی و از دست دادن شادی و سرزندگی است.