تکبیت شمارهٔ ۸۶۸ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دندان ما ز خوردن نعمت تمام ریخت
اندوه روزی از دل ما کم نمیشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که با خوردن نعمتها و لذتهای زندگی، دندان (نماد قدرت یا نشاط) ما آسیب دیده و خراب میشود. و در نهایت، غم و اندوهی که در دل داریم، هرگز از بین نمیرود و کم نمیشود.