تکبیت شمارهٔ ۸۷۴ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چنین که نالهٔ من از قبول نومیدست
عجب که کوه صدای مرا جواب دهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شاعر نشاندهنده ناامیدی او از یافتن پاسخ مناسب برای ناله و دردهایش است. او در عجب است که چرا صدای او که از دل بر میخیزد، توسط کوه، یک موجود بیجان، پاسخ داده میشود. این مفهوم به تنهایی و غم عمیق انسان اشاره دارد.