تکبیت شمارهٔ ۸۹۳ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
من آن شکسته پر و بال طایرم چون چشم
کز آشیانه پریدن ز من نمیآید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت احساس کمبود و شکستگی را تجربه میکند. او خود را به پرندهای تشبیه میکند که به رغم میلش، نمیتواند از آشیانه خارج شود و پرواز کند. این بیانگر محدودیتها و مشکلاتی است که مانع از آزاد شدن و پرواز او میشود.