تکبیت شمارهٔ ۹۴۵ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صبح آگاهی شود گفتم مرا موی سفید
چشم بی شرم مرا شد پردهٔ خواب دگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعری در این ابیات از بیداری صبح و تأثیر آن بر خود صحبت میکند. او به سفیدی موی خود اشاره میکند که نشاندهنده پیری و تغییر است. همچنین میگوید که چشمهایش با دیدن صبح، از خواب بیدار شده و احساس متفاوتی را تجربه میکند. این ابیات بیانگر تحولی در درک و احساس شاعر در شروع روز هستند.