تکبیت شمارهٔ ۹۵۰ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
فرصت نمیدهد که بشویم ز دیده خواب
از بس که تند میگذرد جویبار عمر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به سرعت گذر زمان و بیوقفه بودن جریان زندگی اشاره دارد. فردی در تلاش است که از خواب غفلت بیدار شود، اما زمان به قدری سریع میگذرد که فرصتی برای او باقی نمیگذارد. بنابراین، بازتابی از ناپایداری و فزایندگی عمر انسان است.