تکبیت شمارهٔ ۹۹ صائب
صائب / تکبیتهای برگزیده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
درین ستمکده آن شمع تیره روزم من
که انتظار نسیم سحر گداخت مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر خود را به عنوان یک شمع تیره و خاموش توصیف میکند که در مکانی پر از ستم و ظلم قرار دارد. او به انتظار نسیم صبحگاهی است که شاید باعث از بین رفتن غم و اندوهش شود و به او زندگی و امید بخشد.