شمارهٔ ۲ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به مقایسه‌ای پرداخت می‌کند بین کسانی که اهل معرفت و راز هستند و رقبایی که بدگویی می‌کنند. او می‌گوید که اهمیت و حقیقت اهل راز فراتر از حرف‌های بی‌پایه رقیبان منفی است. اشاره به پیاله و زبان شانه نیز نشان‌دهنده این است که امور اصلی و معنی‌دار در زندگی با حرف‌های سطحی قابل سنجش نیستند.