شمارهٔ ۱۲ صفای اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار در ستایش و تمجید از یک موجود مقدس و بی‌نظیر نوشته شده است. شاعر به توصیف این موجود می‌پردازد و او را به عنوان جوهر روح و جسم، دریا و کشتی، و نماد پاکی و بزرگی معرفی می‌کند. این فرد یا موجود، از هر عیب و نقصی بری است و دارای صفات والا و قدسی است.