۳۲- تاریخ ولادت ابوالحسن یکی از فرزندان شاعر صفایی جندقی
صفایی جندقی / قطعات و ماده تاریخ‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خلفی دیگرم ز مکمن غیب
پای در معرض شهود نهاد
اصدق القائلین چو داده خبر
در نبی از عداوت اولاد
عقل از او آیت امانت دید
نفس از او وعده ی امانت دید
دل ز وی برد بوی ناکامی
دیده از وی کشید نقش مراد
قفل های ملالم از یک سوی
بست بر دل به احتمال عناد
باب های نشاطم از یک سمت
بر رخ آمد فرا به بوی و داد
باری امیدم از خدای ودود
که بهر حالت از صلاح و فساد
در بد و نیک خلق باقی عمر
همه توفیق صبر و شکر دهاد
الغرض از برای مولودش
تا بدانند کی ز مادر زاد
احمدآورد سر میانه ی جمع
وین دو مصرع مرا نمود انشاد
بوالحسن زاده ی صفائی را
جاودان عقل و عمر افزون باد
۱۲۸۹ق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به موضوع غیب و علم الهی اشاره می‌کند و از ظهور نبی و آگاهی او از عداوت‌های اولاد سخن می‌گوید. او به عقل و نفس اشاره می‌کند که از این امر نیک خبر می‌دهند و دلش از ناکامی و امید او از خداوند پر می‌شود. شاعر در نهایت دعا می‌کند که مولود (فرزندی) که به دنیا آمده، در جمع مردم جایگاهی والا و جاودان داشته باشد. در سال ۱۲۸۹ قمری این شعر به نگارش درآمده است.