۳۷- دوش در واقعه سلطان زمان فخر زمن صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش و عظمت مقام سلطنت و فخر و افتخار نویسنده اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که در بین سلاطین و فقرا، مقام او مورد احترام قرار گرفته است. او عنوان می‌کند که فقر را بر سر خود دارد، اما به رغم این وضعیت، در زمین مقام و جایگاه بالایی دارد. همچنین از نور آگاهی و دانایی خود صحبت می‌کند که هرگونه غفلت را از بین می‌برد. در نهایت، او ناخرسند از تاریخ و جایگاهش در آن است و این مقام را به عنوان ناصر دین خود توصیف می‌کند.