۳۸- تاریخ ولادت میرزا فتح الله کیوان نوادهٔ شاعر صفایی جندقی
صفایی جندقی / قطعات و ماده تاریخ‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خلفی فرخ افضل از خورشید
دوش فضل خدا به کیوان داد
باد حرز وی آن چهار ملک
ز آفت آب و خاک و آتش و باد
گفتمش بر نگار مولودی
بو پس از ما کنند یاران یاد
گفت پیش تو من کیم شاگرد
خود مر این مر را توئی استاد
هر چه باشد درستش آری زود
هر چه گوئی بگو چه کم چه زیاد
گفتم اول ز جمع پای حسود
نفی فرما که چشم بد نرساد
سالمه پس بگو عطاردیم
از سپهر فصاحت اینک زاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به فضل و نعمت خدا اشاره می‌کند که به کیوان (سیاره زحل) عطا شده است. او از چهار عنصر اصلی (آب، خاک، آتش و باد) به عنوان محافظان یاد می‌کند و به دوستش می‌گوید که پس از او یادش خواهند کرد. دوستش پاسخ می‌دهد که او شاگرد اوست و هر آنچه بگوید را درست می‌فهمد. شاعر همچنین از نفی حسادت و بدبینی به عنوان یک اصل ضروری سخن می‌گوید و در پایان به فضیلت و بلاغت اشاره می‌کند.