۶۸- مولود پسر میرزا عبدالحسین صفایی جندقی
صفایی جندقی / قطعات و ماده تاریخها / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
میرزا عبدالحسین آن مرد راد
زیور دل زیب دین و آذین زین
دوستش پیوسته در اعزاز و ناز
دشمنش همواره در آشوب و شین
نعمت دنیا و دین پنهان و فاش
حق فرا پیش آردش قرب الیدین
سوی اکلیل ار فروزد چشم هوش
در فزاید بر فروغ فرقدین
فضلش از شش سوی عالم گیر باد
تا فراگیرد فضای خافقین ...
سال مولودش صفائی برنگاشت
زانکه بود این نکته بر وی فرض عین
باد آن کودک الهی جاودان
نور چشم میرزا عبدالحسین
۱۳۱۳ق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به وصف شخصیت میرزا عبدالحسین پرداخته است و او را مردی راد و شایسته توصیف میکند. دوست او همواره در احترام و محبت به سر میبرد و دشمنش در دائمی آشوب و تنش است. او نه تنها در دنیا بلکه در دین هم دارای نعمت و خیر است. وجودش باعث افزایش نور علم و دانش در جهان میشود و فضل و نیکی او در شش طرف دنیا منتشر میشود. سالروز تولد او را به عنوان روزی فرخنده میداند و او را کودک الهی و نور چشم خود خطاب میکند. شعر به تأکید بر ویژگیهای مثبت میرزا عبدالحسین و جایگاه والا او در دنیا و دین میپردازد.