۸۶- تاریخ رحلت فتحعلی شاه صفایی جندقی
صفایی جندقی / قطعات و ماده تاریخ‌ها / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
فتحعلی شه راد گیتی خدای اعظم
کش آفتاب زیبد برخاک جبهه فرسای
کام و بقای جان را تک زین سرای فانی
برداشت دست و بگذاشت در راه آخرت پای
رفت از سپنج لانه زی ملک جاودانی
تا جوید از پی جشن در هشت کاخ مأوای
گفتم که ای به سوگت پنهان و فاش تا حشر
آفاق را به دل ویل افلاک را به جان وای
رفتی و ماند جاوید بر یاد رزم و بزمت
صد نعره در دل کوس صد ناله بر لب نای
سال رحیل او را پرسیدم از صفایی
با نالهٔ سبک‌سیر، با گریهٔ گران‌پای
بسرود سوی قم پوی رویی به قبر وی کن
بر گوی باد جاوید در صحن جنتت جای
۱۲۵۰ق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر "گیتی خدای اعظم" اثر فتحعلی شاعر در مورد غم و اندوه از دست رفتن یک شخصیت بزرگ است. شاعر از زیبایی‌های دنیای فانی و ماندگاری یاد می‌کند و به مسیری که فرد فقید در راه آخرت طی کرده، اشاره می‌کند. او به یاد رزم و میهمانی‌های آن شخص می‌اندیشد و آرزوی دیدار او در بهشت را expresses می‌کند. در این شعر، شاعر به فقدان آن فرد عزیز، حسرت و ناراحتی خود را با ناله‌ها و گریه‌ها بیان می‌کند و از یاد آن شخصیت بزرگ به گرمی یاد می‌کند.