نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ صفایی جندقی

صفایی جندقی / نوحه‌ها / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)

عدل یزدان را به حق هر روز باید قتل عامی

گر بخواهد خون ناحق کشتگان را انتقامی

ای سرشک تلخ و شور من کجایی یا کدامی

دست گیری کن یکی دریای رحمت را به جامی

ای شهید بن شهید ای آنکه در کیهان نبینم

جز تو در گوهر نبی حرمت ولایت احتشامی

باب یزدان وجه حق خون خدا نفس مشیت

لوحش اله جمله اینان یا برون ز اینان کدامی

چیست دانی برتو رفت آنچ اندک از بسیار گفتن

باز راندن راز دفترها رزیت در کلامی

کاوش باطل اگر آن احتساب حق اگر این

ممتنع بینم و زین بوی رحمت بر مشامی

صد ره افزون گر بپیمایی زمین تا آسمان را

رسته از ماتم نبینی نه مقیمی نه مقامی

چیست دانی با نشور نینوا و شور اعدا

رستخیز صد قیامت ترک جوشی نیم خامی

گبر و ترسا کی بدین خون دست سودی حاش لله

شرع نسبت ناصبی را گر نرفتی اهتمامی

یک تن از تنها مسلمان کافرم گر چشم دارم

قبله اسلامیان راکام جوید با سلامی

ای نظام ناصری افواج چرخ امواج دولت

خود چه نقصان گر فزاید از تو دین را انتظامی

رزم را ده مرده بر خیل ستم بگشای دستی

عزم را چار اسبه سوی نینوا بردار گامی

شرک بر توحید چیره کفر بر اسلام غالب

دین ز دنیا شور بختی حق ز باطل زشت نامی

باز ننشیند قیامت رستخیز نینوا را

خود تقاعد تا به چند ای وقعه ی کبری قیامی

گریه شور صفایی بر لب شیرین اصغر

نیل و جیحون را به نشگفت ار نماند احترامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مفاهیم عدالت، انتقام و مظلومیت در تاریخ عاشورا و وقایع کربلا می‌پردازد. شاعر از خداوند یزدان می‌خواهد که در راستای عدالت و حق، از خون شهیدان انتقام بگیرد. او به تألم و افسوس بر مظلومیت‌هایی که به دست ظالمان رخ داده، می‌پردازد و ناله‌های خود را برای سرنوشت انسان‌ها و دین اسلام بیان می‌کند. این شعر به وضوح تصاویری از رزم و دلاوری، مقابله با کفر و ظالمین، و یادآوری واقعه عاشورا را در خود دارد و از خواننده می‌خواهد که به یاد آن روزهای تلخ و پُر از شور و حماسه، بایستد و مجدد تلاش کند تا حق و عدالت را دوباره برقرار کند.