شمارهٔ ۴ صفایی جندقی
صفایی جندقی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بگذاشت مرا دو مه که زان چشم سیاه
مردم همه ز انتظار یک نیم نگاه
در دیده و دل شوق و غمت جای گرفت
چندان که دگر نه جای اشک است و نه آه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از تاثیر چشم‌های سیاه یک معشوق بر دل و جانش صحبت می‌کند. او می‌گوید که دو ماه به خاطر انتظار یک نگاه از معشوق، در دل و دیده‌اش شوق و غم جای گرفته به حدی که دیگر جایی برای اشک و آه باقی نمانده است.