بند ۱۰۸ صفایی جندقی
صفایی جندقی / ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قومی که بر قتال تو اقدام کرده اند
برخود شکنج آخرت الزام کرده اند
صیاد در کمین و به صید تو کامجوی
غافل از آنکه دانه ی خود دام کرده اند
جای دغا و بذل و تقرب به اهل راز
عادت به طعن و نفرت و دشنام کرده اند
با آنکه از گرانی و ارزانی گزاف
هفتاد جان برابر یک جام کرده اند
بر پا نخاست کس به یکش غرقه دستگیر
آبی که بذل بر همه انعام کرده اند
تا باب شام آل علی را زکربلا
حالت چبود صبحی اگر شام کرده اند
اطفال پا برهنه و زن های دستگیر
آیا چگونه طی ره شام کرده اند
نازم به فر همت سلطان دین حسین
یاسین چارنامه امام مبین حسین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف وضعیتی می‌پردازد که قومی علیه حسین (ع) اقدام کرده‌اند و خود را در آخرت به عذاب گرفتار می‌کنند. آنها در حال شکار حسین‌اند، غافل از اینکه خود در دام افتاده‌اند. با وجود دشمنی و طعنه‌زدن به اهل راز، آنها متوجه نیستند که ارزش انسانی برتر از شعارهای بی‌محتوا است. همچنین، شاعر به جوانان و زنان آسیب‌دیده در کربلا اشاره می‌کند و وضعیت سخت آنها را توصیف می‌کند. در نهایت، او به همت و شجاعت حسین (ع) به عنوان یک الگوی عالی برای دین و انسانیت اشاره می‌کند.