ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی — دیوان اشعار صفایی جندقی

Name: ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی — دیوان اشعار صفایی جندقی
Author: صفایی جندقی

صفایی جندقی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

بند ۲ — باز از افق هلال محرم شد آشکار
بند ۱ — ای از ازل به ماتم تو در بسیط خاک
بند ۴ — بست آشمان کمر چو به آزار اهل بیت
بند ۳ — پرورده ی معاویه تخم زنا یزید
بند ۵ — تنها نه خاکیان به تو جیحون گریستند
بند ۶ — برعون باطل آه که ابنای روزگار
بند ۷ — آن راد سر به نوک سنان بر سزا نبود
بند ۱۱ — شط فرات از آتش حسرت کباب شد
بند ۸ — در کامش ای فلک زدی آتش به جای آب
بند ۱۰ — آن نعش نازنین تو بی سر کجا رواست
بند ۹ — شه زاده آن زمان که چو خورشید شد سوار
بند ۱۲ — قاتل به قصد قربت اگر تیغ کین کشید
بند ۱۳ — برحالت غریبی او آسمان گریست
بند ۱۴ — تخم جفا به خاک شقا ریخت تا یزید
بند ۱۶ — امروز روز قتل شهیدان کربلاست
بند ۲۰ — کای خواهر ای ستم کش بی غم گسار ما
بند ۱۵ — یک تیر از کمان حوادث برون نشد
بند ۱۹ — با گریه گفت کای پدر نامدار من
بند ۱۸ — گشتند کشته چون همه انصار اهل بیت
بند ۱۷ — نگذاشت ظلم اهل زنا در جهان دریغ
بند ۲۷ — چون نوبت قتال ز یاران به شه فتاد
بند ۲۱ — کای یار بی کسان سخن جان گزا زدی
بند ۲۲ — کاطفال را یتیم و مرا خون جگر مخواه
بند ۲۳ — کز جد و مادر و پدر ای یادگار ما
بند ۲۴ — کز اختر فلک‌زده وز طالع زبون
بند ۲۵ — کاندیشه‌ناکم از غم بی‌یاری شما
بند ۲۸ — تن‌های یاوران همه در خاک و خون طپان
بند ۲۶ — درداد تن به مرگ چو کارش ز جان گذشت
بند ۳۵ — دردا و حسرتا و دریغا که شوهرم
بند ۲۹ — بیمار کربلا به تن از تب توان نداشت
بند ۳۳ — دردا که سربرهنه چو خورشید از این درم
بند ۳۰ — تا طیلسان ز تارک آن تاجور فتاد
بند ۳۶ — کاش آن زمان که نهب نمودند لشکرم
بند ۳۴ — آمد رباب کای شوی بی یار و یاورم
بند ۳۲ — اکنون سپهر خاک سیه ریخت بر سرم
بند ۳۱ — زین برق شعله‌بار که در بحر و بر فتاد
بند ۳۸ — کآیا تو نیستی پدر مهرپرورم
بند ۳۷ — کای باب زار بی‌کس مظلوم و مضطرم
بند ۴۰ — کای میر نامور پدر مهر پرورم
بند ۴۱ — رفتی پدر تو تفته جگر از جهان دریغ
بند ۳۹ — بفکن ز لطف بار دگر سایه برسرم
بند ۴۳ — غلطان به خون و خاک تو را پاره‌تن دریغ
بند ۴۴ — کای از غمت برادر با جان برابرم
بند ۴۲ — بردار ای صبا قدمی سوی مادرم
بند ۴۷ — برخیز و وضع حال من از روزگار بین
بند ۵۰ — کز هر جفا که رفت و رود برسرم دریغ
بند ۴۹ — چون عمر خویش قافله را در گذر ببین
بند ۴۵ — کای باب ما مگر نه ز آل پیمبریم
بند ۴۶ — بگشای چشم و قافله را در گذار بین
بند ۵۱ — رفتی تو خشک لب ز جهان ای پدر دریغ
بند ۵۲ — کز کربلا به دیدهٔ خونبار می‌رویم
بند ۴۸ — کای کشتهٔ جفا سوی ما یک نظر ببین
بند ۵۳ — کز نینوا اسیر و گرفتار می رویم
بند ۵۷ — در کربلا نه آب به قیمت گران فتاد
بند ۵۵ — نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد
بند ۵۹ — دشمن بر او زیاده از این قصد کین نداشت
بند ۵۶ — تا ماجرای ماتم او در میان فتاد
بند ۶۰ — بر پا ستاده قدوه قوم شقا دریغ
بند ۵۸ — در شرح این ستم که نگفتم یک از هزار
بند ۵۴ — دشمن گرفت سخت سخت و منت واگذاشتم
بند ۶۱ — دردا که بعد واقعه ی کربلا هنوز
بند ۶۲ — خون خدا چو ریخت به خاک از در ستم
بند ۶۷ — خود بر تو عرش و فرش نه تنها گریستند
بند ۶۴ — این بود آخر اجر رسول از پیمبری
بند ۶۳ — در ماتم تو تا نچکید اشکم از قلم
بند ۶۸ — بر تشنه کامیش نه همین بحر و بر گداخت
بند ۶۶ — گفتی که خود نکرد کس آن کشته را کفن
بند ۶۵ — اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
بند ۷۴ — بیع و شرای آب همانا روا نبود
بند ۷۵ — در شرع رسم رأفت و رحمت بنا نبود
بند ۷۰ — دردا که دیو و دام بیابان کربلا
بند ۷۶ — نازل ز آسمان به زمین یک بلا نشد
بند ۷۲ — نوح غریق یونس عمان کربلا
بند ۶۹ — ای وا دریغ کآل پیمبر جوان و پیر
بند ۷۱ — این کشته سر نهاد به دامان کربلا
بند ۷۳ — جز داغ و درد و تاب و تن از خوان کربلا
بند ۸۲ — چون صدر دین امام مبین مقتدای راد
بند ۸۳ — چون شاه دین به لشکر کین روبرو فتاد
بند ۸۴ — آن کش به ما سوا سزد از فضل برتری
بند ۷۸ — نفسی که خواند از در حشمت پیمبرش
بند ۷۷ — داری اگر به سر سر سودای کربلا
بند ۷۹ — ازکید خیل کفر خداوند دین دریغ
بند ۸۱ — جسمی که جامه زیبدش از یاسمن دریغ
بند ۸۰ — گیتی پس از تو دایره اش بی مدار باد
بند ۸۷ — ای رفته از ازل به مصیبت قضای تو
بند ۸۸ — اقطار اشک می دمد از تاک کربلا
بند ۸۹ — طی کن دلا به پای رجا راه کربلا
بند ۹۱ — هر گه به سیر لاله نظر در چمن کنم
بند ۸۶ — از گل تهی فتاد چو گلزار کربلا
بند ۹۰ — ای صحن بارگاه توام روضه ی نعیم
بند ۸۵ — بهرام از عنان نشناسد رکاب را
بند ۹۲ — ای طایف حریم تو اعیان کاینات
بند ۹۴ — قومی که امتیاز صواب از خطا کنند
بند ۹۶ — قومی که اجتماع به بزم عزا کنند
بند ۹۷ — گر جن و انس در قدمت جان فدا کنند
بند ۹۸ — ناکس نه درک خشم خدا از رضا کند
بند ۹۳ — صدری که سوده روح به پا صد رهش جبین
بند ۹۵ — آنانکه نفس خویش جری بر جفا کنند
بند ۱۰۰ — چتوان سرودن آن همه با این زبان لال
بند ۹۹ — عجز است نفس ناطقه را از بیان حال
بند ۱۰۴ — بر اشک او مکین و مکان بوم و بر گریست
بند ۱۰۳ — در سوگ این ستم زدگان بحر و بر گریست
بند ۱۰۵ — بر حال آن صبی نه همان طشت زر گریست
بند ۱۰۷ — آن ناکسان که پخته ز جان خام میکنند
بند ۱۰۱ — هرگه کنم به واقعه ی کربلا مرور
بند ۱۰۸ — قومی که بر قتال تو اقدام کرده اند
بند ۱۰۶ — بر درج خشک اوکه و مه لعل تو گریست
بند ۱۰۲ — چو از داستان سوگ تو یک نکته سر کنم
بند ۱۱۱ — چون تن به خاک مقتلش از پشت زین رسید
بند ۱۱۴ — یارب چه ها گذشت بر آن شاه بی سپاه
بند ۱۱۲ — می گرید از غم تو فلک روزگارها
بند ۱۱۰ — گو خصم دل چرا به ستم رام می کنی
بند ۱۱۳ — ذکری ز ما که در خور حال محمد است
بند ۱۰۹ — کز هر شکنج و غم که در امکان سراغ داشت