شمارهٔ ۶ صفی علیشاه
صفی علیشاه / قصاید / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
به ما عید مولود شاهی مبارک
که بر ممکنات است مولا و مالک
علی ولی پیشوای خلایق
دلیل رسل رهنمای ملایک
رساننده عارفان بر مقاصد
رهاننده رهروان از مهالک
نه با او کس اندر کلامی مشابه
نه با او کس اندر مقامی مشارک
قضا گاه عزمش به طوف از تواضع
زمین روز رزمش به خوف از بلارک
نبودش یکی مرد اندر مقابل
ندیدش کسی پشت اندر معارک
برون از هر آنچ آید اندر تصور
فزون از هر آنچ آید اندر مدارک
هر آن کس که برداشت از مهر او دل
به جا باشد ار گشت مردود و هالک
در ایجاد برهان کل خلایق
به ارشاد میزان کل مسالک
ز مانند بودن به شیئی و شخصی
وجودش مقدس نمودش کذلک
به دفع بلیات مشکل گشایی
پناه اقالیم و غوث ممالک
الا ای خداوند ذوالعفوذ والعز
که بر توست از حقتعالی تبارک
همه عاجز از درک ذات و صفاتت
چه اقطاب و اصل چه اعراف سالک
تویی مقصد از کعبه بر خاکساران
ببخش ار قصوری شد اندر مناسک
خرابات عشقت صفی راست منزل
بس است این مقام از بهشت و ارائک
اگر وصف و حالیست در من منافی
مدد کن که باشم از آن جمله تارک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشعاری دربارهی عید مولود شاهی و مقام علی (ع) به عنوان ولی و پیشوای خلایق است. شاعر به بزرگی و ویژگیهای خاص علی اشاره میکند و او را بینظیر و بیهمتا در علم و مقام میداند. همچنین بر اهمیت محبت و پیروی از او تأکید میکند و به رحمت خداوند اشاره میکند که باید مورد طلب قرار گیرد. شاعر در نهایت از خداوند میخواهد که او را در مسیر درست قرار دهد و از نقصها و کاستیهایش بگذرد.