شمارهٔ ۱۰۸ صفی علیشاه
صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
بر بنده عطا بود برازنده تو
از خاک بجز گناه زیبنده نبود
با خاک کن آنچه هست زیبنده تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به رابطه بین خدا و بندگانش اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند خالق است و بندگانش موجودات او هستند. از نظر شاعر، جز گناه، هیچ چیز دیگری از خاک شایسته و زیبنده خدا نیست و از خدا می‌خواهد که آنچه در خاک است را مطابق با جمال و زیبایی خود اصلاح کند.