نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۴ صفی علیشاه

صفی علیشاه / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه فروزنده‌یِ خورشید و مهی

بر هستی ذات خود بوحدت گوهی

کن سوی صفی بچشم رحمت نگهی

کو راست امید عفو از هر گنهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به خدایی اشاره می‌کند که نورانی و مهم است و بر همه چیز سایه دارد. او از خداوند می‌خواهد که با نگاهی رحمت‌آمیز به بندگانش بنگرد و از خطاها و گناهان آن‌ها درگذرد. در واقع، این عبارات بیانگر امید به بخشش و رحمت الهی است.